Imbir

Imbir to roślina przyprawowa ceniona nie tylko w kuchni, ale również w lecznictwie. Uznawana jest za jedną z najstarszych przypraw, znanych od wieków, dlatego taż nie wiadomo, z którego krańca świata mogłaby się wywodzić. Obecnie dziko występuje w strefie tropikalnej Australii i Azji, na tym kontynencie dodawany jest niemal do każdej potrawy, Azjaci nie wyobrażają sobie życia bez niego. Uprawiany jest w Indiach, Chinach i Malezji, jednak najwyższej jakości przyprawa pochodzi z Jamajki. Pozyskiwana jest z kłączy imbiru. Dawniej przeznaczona była zwłaszcza do produkcji piwa imbirowego i pierników lecz współcześnie jej zastosowanie jest znacznie rozszerzone. W postaci zmielonej dodawana jest do flaków, pasztetów, sałatek owocowych, pierników i innych ciast, dodając im wyśmienitego aromatu i gorzkiego, lekko palącego smaku. Natomiast w stanie surowym (korzeń) stanowi częsty dodatek do dań z owoców morza, tłustych mięs nadając im pikantności, a dodawany wraz z innymi przyprawami korzennymi (ziele angielskie, pieprz, gałka muszkatołowa, goździki, liść laurowy) nadaje im wyjątkowego aromatu. Pamiętajmy jednak, że imbir powinien być stosowany z umiarem, gdyż może przyczynić się do zepsucia smaku potrawy, czego nie da się już naprawić, należy również pamiętać, żeby był on przechowywany w szczelnym opakowaniu, w ciemnym miejscu, by nie utracił swoich właściwości.

Jest również skutecznym lekarstwem o szerokim zastosowaniu. Zawiera on zingiberol (składnik olejku eterycznego) oraz substancje żywicowe dzięki którym ułatwia trawienie, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i żółci, leczy wzdęcia, działa rozkurczowo, łagodzi mdłości. Poza tym polepsza krążenie krwi (poprawia ukrwienie mózgu), działa przeciwobrzękowo, moczopędnie, rozgrzewająco, leczy przeziębienia oraz migreny. Polecany jest przy walce z chorobami skóry dotyczącymi zaburzeń odżywczych skóry, z chorobami wirusowymi, bakteryjnymi i grzybiczymi. Nie zaleca się go natomiast osobom cierpiącym na choroby układu pokarmowego, tj. na wrzody oraz kobietom karmiącym piersią, a to z powodu palącego i drażniąco ostrego smaku imbiru, wpływającego niekorzystnie na organizm z dolegliwościami wrzodowymi.