Kminek jest popularnie uprawianą rośliną przyprawową w całej Europie, Azji, Afryce, w Polsce również prowadzi się jego plantacje. W stanie dzikim spotyka się go najczęściej na łąkach, pastwiskach i miedzach. Jest to roślina dwuletnia o liściach podobnych do pietruszki i łodydze wyrastającej dopiero w drugim roku. Jest ona niczym nie pokryta, z wieloma rozgałęzieniami. Kwiaty ma w kolorze białym lub jasnoróżowym, drobne, tworzące na szczycie łodygi baldachy. Owoc tworzy rozłupka, nieco wygięta w łuk. Posiada specyficzny zapach i palący smak.
Oprócz tego, że jest powszechnie stosowany w kuchni, posiada właściwości lecznicze. Ze względu na substancje, w które jest bogaty (sole mineralne, olejek eteryczny, związki białkowe, cukrowe i inne) najczęściej używa się go do potraw z tłustymi mięsami (ciężkostrawnych), surówek z kiszonej kapusty, sałatek, również do zup i sosów. Zastosowanie ma także przy produkcji chleba żytniego, ciast, serów, makaronów. Olejki eteryczne uzyskiwane z korzeni kminku wchodzą w skład marynat, cukierków, lodów, a nawet, co ciekawe mają udział przy produkcji napojów alkoholowych. Tak jak i przechowywanie innych aromatycznych przypraw zaleca się go trzymać w pojemnikach szczelnie zamkniętych, co zwiększy jego efektywność nawet przetrzymując go kilka miesięcy.
Ułatwia trawienie, zapobiega wzdęciom, hamuje rozwój niektórych bakterii i działa przeciwskurczowo. Nasiona kminku poprawiają apetyt, działają wykrztuśnie i moczopędnie (pomocny na różnego rodzaju dolegliwości nerek), wzmacniają również żołądek, jelita oraz wątrobę (zwiększa ilość wydzielanej żółci). Często wchodzi w skład preparatów wykorzystywanych przy leczeniu (zwłaszcza u dzieci) zapalenia oskrzeli oraz płuc. Zaleca się go kobietom karmiącym piersią, gdyż jest to środek mlekopędny.