Ziele angielskie to przyprawa powszechnie używana w kuchni, jest owocem korzennika lekarskiego. Występuje również pod takimi nazwami jak: pieprz angielski, pieprz goździkowy, pieprz pachnący. Wywodzi się z Ameryki Północnej, a do Europy dotarło dzięki odkryciu nowych lądów i bardzo szybko się upowszechniło. Jego podstawowa nazwa używana w Polsce nie pochodzi od tego, że został odkryty w Anglii (gdyż to nie prawda), a od tego, iż zyskał ogromną popularność na Wyspach Brytyjskich. Powstaje ono z niedojrzałych owoców, które są zrywane i suszone. Są kuliste, o chropowatej powierzchni i czerwonobrązowym kolorze. W smaku przypomina pieprz a w zapachu goździki. Ziele angielskie zawiera w sobie olejek goździkowy, cukier, garbniki (grupa związków organicznych, tworząca trwałe, nierozpuszczalne kompleksy z białkami) oraz kwas jabłkowy (stosowany w produktach spożywczych jako regulator kwasowości). Najlepsze gatunki ziela angielskiego importowane są z Kuby, Jamajki i Barbadosu.
Najczęściej stosowany jest w kuchni a najpowszechniej w kuchni karaibskiej. Dziś już niewiele osób może sobie wyobrazić przyrządzanie jakiegokolwiek dania bez tej przyprawy. Używa się go w sporządzaniu nie tylko zup i sosów, ale także marynat, konserw a nawet wędlin, sałatek rybnych i smażonych ryb. W Wielkiej Brytanii, gdzie jest niezwykle popularne dodawane jest nawet do deserów. Trzeba jednak uważać z jego dawkowaniem, gdyż używany nadmiernie może powodować dolegliwości żołądkowe. Jednak odpowiednio przygotowana z ziela angielskiego herbata łagodzi zaburzenia żołądkowe, leczy też stany biegunkowe, łagodzi nerwobóle, wzdęcia i kolkę.